Αν το βλέμμα μπορούσε να σκοτώσει...
θα ήσουν νεκρός.
Έγινε πέτρα με μόλις μια ματιά.
Αυτός είναι ο μύθος της Μέδουσας.
Ένα τερατώδες θηλυκό φοβούνται όλοι οι άντρες.
Στο πεδίο της μάχης και όχι μόνο.
Αλλά θα αμφισβητηθεί από έναν εκπληκτικό εχθρό.
Πίσω από την ιστορία κρύβεται μια συγκλονιστική πραγματικότητα.
Είναι το πιο διάσημο τέρας της Ελλάδας εμπνευσμένο από ανθρώπινο πτώμα;
Και βασίζεται η ιστορία της για την πραγματική επιστήμη
όπως φαίνεται στον νυχτερινό μας ουρανό;
Ανακαλύψτε το κρυμμένο νόημα πίσω μια από τις μεγαλύτερες ιστορίες που έχουν ειπωθεί ποτέ.
Το κυνήγι του κεφαλιού της Μέδουσας.
Αυτό ήταν κάποτε ένας κήπος,
τώρα είναι ένα νεκροταφείο γεμάτο σκουπίδια με πτώματα.
Κάθε πρόσωπο παγώθηκε σε μια στιγμή τρόμου.
Η μοιραία στιγμή όταν κοίταξε...
Μέδουσα.
Το βλέμμα της εισχωρεί κατευθείαν μέσα το εσωτερικό σου είναι
και σε πετρώνει από μέσα προς τα έξω.
Ο μύθος της Μέδουσας έχει συναρπάσει μας για σχεδόν 3.000 χρόνια.
Σήμερα η εικόνα της εξακολουθεί να κυβερνά άμεση αναγνώριση σε όλο τον κόσμο.
Η Μέδουσα που βλέπουμε συχνά απεικονίζεται σε αγγεία
παρουσιάζει μια γυναίκα με χαυλιόδοντες κάπρου,
φίδια που κουλουριάζονται το κεφάλι της αντί για τα μαλλιά,
μερικές φορές είναι γενειοφόρος, πολύ συχνά κάνει μορφασμούς,
αντικρίζοντας μας κατευθείαν με τη γλώσσα της να βγαίνει από το στόμα της,
τα μάτια της κοιτάζουν ίσια σε σένα.
Στην αρχαία Ελλάδα φτιάχνονταν μύθοι αίσθηση ενός μπερδεμένου κόσμου.
Οι ιστορίες τους κατέγραψαν ιστορία, εξήγησε τη φύση,
και υπαγόρευσε πώς πρέπει να ζουν οι άνθρωποι.
Ο μύθος της Μέδουσας δεν αποτέλεσε εξαίρεση.
Δίνουν μαθήματα στην κοινωνία και βοηθήστε τους να οργανώσουν τα πράγματα.
Και νομίζω ότι η ιστορία της Μέδουσας μας δίνει ένα παράθυρο σε ορισμένα είδη αξιών
στην αρχαία ελληνική κοινωνία.
Σίγουρα δίνει την αίσθηση του πλούσιου πορτρέτο της εμπειρίας των ανδρών
στο βαθμό που μπορεί να έχουν ένιωσαν, κάποια στιγμή στη ζωή τους,
εντελώς κάτω από το ξόρκι κάποιου μαγευτικού τύπου γυναίκας.
Η Μέδουσα μπορεί να συντρίψει έναν άντρα μια ενιαία, διεισδυτική ματιά.
Είναι μια δύναμη που κάνει είναι σχεδόν ανίκητη.
Ο μύθος της Μέδουσας ξυπνά μια σειρά από φόβους στους ανθρώπους,
ιδιαίτερα τους άνδρες. Αυτή η εικόνα της παντοδύναμης γυναίκας
του οποίου το βλέμμα δεν μπορεί να αποτραπεί, του οποίου το βλέμμα μπορεί να δει ακριβώς μέσα σου,
να αποκαλύψει τα πάντα μέσα σου,
που μπορεί να σε παγώσει στα ίχνη σου,
και κάπως να σε καταβροχθίσει και σε καταναλώνει,
Νομίζω ότι ιδιαίτερα οι άνδρες είναι πολύ φοβάται μια τέτοια δυνατή γυναίκα.
Για τους αρχαίους Έλληνες, η Μέδουσα είναι θανατηφόρα Η εικόνα ήταν από τις πιο τρομακτικές
σε όλη τη μυθολογία.
Όμως δεν ήταν πάντα τέρας.
Σύμφωνα με τον μύθο, Η Μέδουσα ήταν κάποτε μια μαγευτική γυναίκα.
Κάθε άντρας στην Ελλάδα ήθελε να την κατέχει.
Την περιγράφουν ως όμορφη γυναίκα με μακριές ριχτές μπούκλες μαλλιών,
κάθε μνηστήρας θέλει να την παντρευτεί,
προκαλεί φθόνο σε όλους.
Αλλά η Μέδουσα δεν μπορεί να παντρευτεί.
Είναι ιέρεια της Αθηνάς, η θεά του πολέμου,
και δεσμεύεται από μια αιώνια όρκο αγνότητας.
Η Αθηνά είναι η προστάτιδα θεά του η μεγάλη πόλη της αρχαίας Αθήνας.
Είναι επίσης μια παρθένα θεά, Το σεξ δεν είναι μέρος του κόσμου της,
είναι στην πραγματικότητα πέρα ​​από το προσέγγιση οποιασδήποτε ανδρικής επιθυμίας.
Οι υπηρέτες στο ναό της θα αναμενόταν να είναι παρθένα
ώστε να μπορούν να αφιερώσουν τις ενέργειές τους όχι για οικιακά θέματα και την ανατροφή των παιδιών
αλλά στην υπηρεσία της θεάς.
Μέδουσα, η αποτρόπαια εικόνα του κακού
ξεκινά ως σύμβολο αγνότητας.
Αυτή είναι η ιστορία, αλλά θα μπορούσε βασίζεται στην πραγματικότητα;
Ο ναός της Αθηνάς δεν είναι μύθος.
Βρίσκεται ακόμα και σήμερα ψηλά στην κορυφή η Ακρόπολη στην Αθήνα.
Ο Παρθενώνας.
Στα ελληνικά σημαίνει «τόπος της παρθένου».
Όταν ολοκληρώθηκε το 430 π.Χ υψωνόταν πάνω από την πόλη της Αθήνας.
Οποιαδήποτε ελληνική πόλη πρέπει έχουν έναν μεγάλο ναό.
Θα ήταν όπως κάθε πόλη στην Αμερική έχοντας κάποιο είδος σπουδαίου αθλητικού σταδίου.
Άρα η Αθήνα είναι η πιο εξέχουσα πόλη στην αρχαία Ελλάδα,
ήθελε να έχει και ναό που ταίριαζε στο μεγαλείο του,
και έτσι δημιούργησαν τον Παρθενώνα.
Στο κέντρο του ναού στεκόταν ένα κολοσσιαίο άγαλμα της Αθηνάς.
Σχεδόν 40 πόδια ύψος, σκαλισμένο από ελεφαντόδοντο και χρυσό.
Ήταν ένα από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα στον αρχαίο κόσμο.
Στο μύθο, εδώ είναι που Η τραγική μοίρα της Μέδουσας ξετυλίγεται.
Η ομορφιά της Μέδουσας είναι απεριόριστη,
κλεισμένος στην υπηρεσία στην Αθηνά.
Αλλά ένας μνηστήρας δεν θα την αφήσει να ορκιστεί της αγνότητας στέκονται στο δρόμο του -
Ποσειδώνας, θεός της θάλασσας.
Ο Ποσειδώνας είναι κάτι τέτοιο εξέχουσα, ανδρική δύναμη.
Είναι ο θεός της θάλασσας και του θεού των καταιγίδων και ο θεός των σεισμών.
Οι σεισμοί δεν σε κυνηγούν, σε χτυπάνε πολύ δυνατά.
Αν ήταν θυμωμένος, έστω και απλώς α λίγο, θα μπορούσε να εκραγεί βίαια
και πραγματικά σου κάνει κακό.
Σε μια κρίση ωμής λαγνείας
Ο Ποσειδώνας κάνει την κίνησή του.
Και ρημάζει την παρθένα ιέρεια.
Την βίασε μέσα στο σπίτι της Αθηνάς Ναός, μια ιερόσυλη πράξη.
Της έκλεψε την παρθενιά της.
Σίγουρα αυτό θα ήταν έγκλημα σε οποιαδήποτε στιγμή του κόσμου.
Η Μέδουσα είναι συντετριμμένη.
Η αθωότητά της έχει κλαπεί.
Η ζωή της άλλαξε για πάντα.
Ήταν θύμα βιασμού και έτσι δεν ήταν πια
δικαιούται για συνηθισμένο γάμο σύμφωνα με τα ήθη των ελληνικών χρόνων.
Και δεν είναι πια παρθένα οπότε δεν μπορούσε να αφοσιωθεί
να υπηρετήσει σε μια θεά.
Για ορισμένες θρησκευτικές τελετές που είχατε να εξαγνιστείς από τη συνουσία
άρα ουσιαστικά σε σεξουαλική επαφή ο Ναός βεβηλώνει αυτόν τον χώρο.
Εξ ου και ο θυμός της Αθηνάς.
Η Αθηνά είναι έξαλλη.
Όχι όμως με τον Ποσειδώνα.
Ως ισχυρός αρσενικός θεός, αυτό αναμένεται από αυτόν.
Στα μάτια της Αθηνάς είναι η Μέδουσα που αξίζει να τιμωρηθεί.
Το θύμα είναι περίπου να γίνει ο κατηγορούμενος.
Η Αθηνά είναι ένα από τα παιδιά.
Έχει αυτόν τον ρόλο που την τοποθετεί στο είδος του ανδρικού στρατοπέδου.
Θα πάει στο πλευρό των ανδρών.
Κατά κάποιο τρόπο αντικατοπτρίζει μια κοινωνία όπου θεωρούσαν γυναίκες
περισσότερο ως αξία ιδιοκτησίας.
Αναγνώρισαν κάποια στιγμή ότι Ο βιασμός είναι αναγκαστικά επιβλαβής για τη γυναίκα,
αλλά δεν φαίνεται στους περισσότερους από αυτούς τους μύθους
ότι υπάρχει καθόλου συμπάθεια.
Και συχνά, η γυναικεία φιγούρα που βιάζεται είναι αυτός που τιμωρείται.
Η Αθηνά θα επιβάλει μια καταστροφική ποινή για την θρυμματισμένη ιέρεια της.
Θα μεταμορφωθεί Μέδουσα από μια καλλονή...
σε θηρίο.
Η νέα της εμφάνιση θα αντέξει μια τρομακτική ομοιότητα
σε μια συχνή και πραγματική θέαμα στην αρχαία Ελλάδα.
Ανθρώπινα πτώματα.
Μέδουσα, η ειδεχθή μυθολογία θηρίο με μαλλιά φιδιού
μπορεί να κάνει τους εχθρούς της σε πέτρα με μια μόνο ματιά.
Κάποτε ήταν η μεγαλύτερη ομορφιά της Ελλάδας.
Επιθυμητό και από ανθρώπους και θεούς.
Αλλά αφού τη βίασε ο Ποσειδώνας Ο κόσμος της Μέδουσας άλλαξε για πάντα.
Η ιστορία της Μέδουσας είναι μια τραγωδία
γιατί δεν ήταν καν ο δράστης της πράξης,
ήταν ο Ποσειδώνας που τη βίασε στον ναό της Αθηνάς,
αλλά στη συνέχεια μετατράπηκε σε ένα αποτρόπαιο τέρας.
Στο μύθο η θεά Αθηνά βρίζει τη Μέδουσα χωρίς προειδοποίηση.
Ξεκινά μια οδυνηρή μεταμόρφωση.
Νυχιώνοντας απελπισμένα στο πρόσωπό της.
Το δέρμα της ραγίζει και μαραίνεται.
Και τα μακριά, μεταξωτά μαλλιά της γίνονται μια στριμμένη μάζα από δηλητηριώδη φίδια.
Η φρικτή μεταμόρφωση της Μέδουσας είναι σχεδόν πλήρης.
Αλλά υπάρχει μια ακόμη ανατροπή.
Τώρα θα πρέπει να υποβληθεί το πιο ισχυρό και τρομακτικό
από όλες τις πτυχές της κατάρας της.
Τώρα θα πρέπει να γίνει άνθρωπος του οποίου η ίδια η θέα
μετατρέπει το βλέμμα σε πέτρα.
Τώρα θα την απομονώσει από όλη την ανθρώπινη κοινωνία.
Η Μέδουσα δεν έχει πλέον καμία αλληλεπιδράσεις με οποιονδήποτε άλλον.
Αυτό που έχει κάνει ουσιαστικά η Αθηνά αποστέλλεται αυτό το φτωχό κορίτσι
σε ένα είδος απομόνωσης για το υπόλοιπο της ζωής της.
Για το τραγικό έγκλημα του βιασμού,
Η Μέδουσα έχει χάσει την ιδιότητά της,
ομορφιά της
και την ικανότητά της να κοιτάζει οποιονδήποτε χωρίς να τους σκοτώσει.
Τώρα, το τελευταίο χτύπημα,
εξορίζεται σε ένα τηλεχειριστήριο και έρημο νησί...
για τη ζωή.
Η Μέδουσα θα ζήσει τώρα έξω αυτή η κατάρα για την αιωνιότητα.
Και για όλη την αιωνιότητα, τα πράγματα μην αλλάξεις πραγματικά.
Το μόνο που έχει σημασία είναι αυτό ο πέτρινος κήπος μεγαλώνει κατά ένα
κάθε φορά που κάποιος προσπαθεί να έρθει κοντά της.
Στο μύθο, η Μέδουσα έχει γίνει ένα είδος τέρατος που ονομάζεται Γοργόνα.
Ένα όνομα που προέρχεται από το αρχαία ελληνική λέξη για τρομερό.
Το γοργόν είναι αυτό το φρικτό τέρας.
Έχει φολιδωτό δέρμα, τεράστια μάτια κοιτάζοντας
που μπορεί να σε οδηγήσει σε πέτρα κοιτώντας σε.
Οι παλαιότερες παραδόσεις που έχουμε των γοργόνων αναφέρουν τη Μέδουσα.
Η Μέδουσα γίνεται πρώτα άνθρωπος
που στη συνέχεια μεταμορφώνεται σε ένα από αυτά τα άσχημα θηρία.
Στον ελληνικό μύθο, οι γοργόνες αντιπροσωπεύουν η φυσική ενσάρκωση του θανάτου.
Στην πραγματικότητα, ο θάνατος είναι αυτός που τους ενέπνευσε.
Τα πλατιά, ορθάνοιχτα μάτια, τα σημάδια στο πρόσωπο, το ίδιο το φουσκωμένο πρόσωπο,
το τραβηγμένο δέρμα που δείχνει τα δόντια και η γλώσσα να προεξέχει
εμπνεύστηκε από τη θέα ενός νεκρού σώματος.
Τις μέρες μετά το θάνατο, το δέρμα ενός ανθρώπινου πτώματος
αρχίζει να συρρικνώνεται γύρω από το διάφορα μέρη του σώματος.
Το πρόσωπο φουσκώνει τρομακτικά.
Τα μάτια διαστέλλονται έξω από τις κόγχες τους.
Και η γλώσσα φουσκώνει σπρώχνοντας τον εαυτό του έξω από το στόμα.
Σταδιακά, το πτώμα μεταμορφώνεται από άνθρωπο σε τέρας.
Σε φωτογραφίες πτωμάτων, μπορείτε να δείτε όλες αυτές τις αλλαγές
που είναι χαρακτηριστικά της γοργόνας που λαμβάνει χώρα.
Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που οι άνθρωποι σήμερα δεν είναι τόσο εξοικειωμένοι με,
χωριζόμαστε από τον θάνατο πολύ νωρίς.
Έχουμε ειδικούς να φροντίζουν τα πτώματα.
Η αλήθεια όμως είναι ότι στα αρχαία χρόνια δεν θα ήσασταν απομονωμένοι από αυτό.
Οι άνθρωποι θα έβλεπαν κάτι τέτοιο.
Ο θάνατος ήταν παντού μέσα τον αρχαίο κόσμο.
Μάλιστα πολλά άλλα ιστορικά τα τέρατα διαμορφώνονται σε πτώματα.
Στη μέση του ημερολογίου των Αζτέκων
βρίσκεις ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά,
έχεις ακριβώς το ίδια μεγάλα μάτια,
έχεις την πλατιά μύτη, έχεις το ριχτό χαμόγελο,
έχεις τη γλώσσα που προεξέχει.
Το βρίσκεις στο Μπες, στην Αίγυπτο.
Στην Ινδία, βρίσκεις πολλά από τα ίδια χαρακτηριστικά στο Rahu,
ο δαίμονας υπεύθυνος για την έκλειψη.
Στη νοτιοανατολική Ασία, η Rangda, ο δαίμονας που απαγάγει παιδιά
έχει επίσης τεράστια ποπ-μάτια και πολύ, πολύ μακριά γλώσσα που κυλάει από το στόμα της.
Η εξέχουσα θέση αυτού του συμβόλου της γοργόνας
σε πολλά διαφορετικά σημεία στον αρχαίο κόσμο
μας δίνει μια πραγματική αίσθηση του δίκαιου πόσο διαδεδομένοι ήταν αυτοί οι μύθοι.
Στην ιστορία, η Μέδουσα είναι τώρα μια γοργόνα,
το μυθικό πρόσωπο του θανάτου.
Αλλά η φυσική της μεταμόρφωση είναι μόνο η αρχή της τιμωρίας της.
Η απαίσια εμφάνισή της θα να την κάνει παρίας.
Αλλά η απολιθωτική της δύναμη θα την κάνει στόχο.
Γιατί ο πολεμιστής που αποκεφαλίζει τη Μέδουσα
θα κατέχει το απόλυτο πλεονέκτημα πεδίου μάχης.
Το κομμένο κεφάλι της θα ακόμα μετατρέπουν τους ανθρώπους σε πέτρα.
Άντρες από όλο τον Η Μεσόγειος ξεκίνησε να σκοτώσει τη Μέδουσα
και διεκδικούν αυτή τη δύναμη για τον εαυτό τους.
Ένα από αυτά έχει περισσότερα παρά διακυβεύεται η δόξα.
Το όνομά του είναι Περσέας.
Και το κυνήγι του για το κεφάλι της Μέδουσας
είναι μια μυθολογία μεγαλύτερες περιπέτειες.
Η ιστορία του Περσέα ξεκινά στο Άργος,
μια πραγματική περιοχή της νότιας Ελλάδας.
Στην αρχαιότητα υπήρχαν πολλοί μύθοι που βρίσκεται σε συγκεκριμένες τοποθεσίες.
Τώρα, αυτό ήταν σημαντικό για τους ανθρώπους που ζούσαν σε εκείνα τα μέρη.
Θα μπορούσαν πραγματικά να διεκδικήσουν σύνδεση σε έναν από αυτούς τους θεϊκούς ήρωες.
Στο μύθο το Άργος κυβερνάται από ένας τύραννος ονόματι Ακρίσιος.
Ο βασιλιάς έχει πρόβλημα.
Δεν έχει άνδρα κληρονόμο.
Ο ελληνικός κόσμος προσπάθησε διατηρούν την ιδιοκτησία σε οικογένειες.
Και ο τρόπος που το διατηρείτε οικογένειες το αφήνεις στον πρωτότοκο γιο
ή ο μεγαλύτερος άνδρας κληρονόμος.
Μοναχοπαίδι του Ακρίσιου είναι κόρη, η Ντάνα.
Δεν έχει δικά της παιδιά.
Έτσι ο Βασιλιάς συμβουλεύεται μια προφήτισσα
να ρωτήσει αν θα το κάνει ποτέ να του φέρει εγγονό.
Ο Ακρίσιος λέγεται στην προφητεία ότι αν η κόρη του είχε ποτέ παιδί,
εκείνο το παιδί θα σηκωνόταν και θα το σκότωνε.
Ανακαλύπτει ότι ο γιος του η κόρη στην πραγματικότητα πρόκειται να τον σκοτώσει,
και κάπως φρικάρει
και αποφασίζει ότι πρέπει να την αποτρέψει από την απόκτηση ενός παιδιού στην αρχή.
Αυτός ο φόβος της αλλαγής γενιάς,
αυτόν τον φόβο να χάσεις τη δύναμή σου για την επόμενη γενιά, ήταν αληθινό.
Αν είχες ένα παιδί και εσύ είχε κάτι που άξιζε να πάρει,
κάποια στιγμή χρειάστηκες να προσέχω το παιδί.
Κυριευμένος από τον τρόμο, ο Βασιλιάς εκκολάπτεται ένα σχέδιο για να σώσει το δέρμα του.
Ο Ακρίσιος είχε την κόρη του Δανά τειχισμένη μέσα σε έναν πύργο
όπου κανείς δεν μπορούσε να τη δει. Ήταν μια αρκετά άθλια ύπαρξη.
Η Ντάνα είναι παγιδευμένη χωρίς καθαρό αέρα
και σχεδόν καθόλου φαγητό.
Είναι ο τρόπος του Βασιλιά να τη σκοτώσει χωρίς να πέσει αίμα στα χέρια του.
Ο Βασιλιάς περίμενε νέα ότι η κόρη του πέθανε,
και ήταν πολύ έκπληκτος που
δεν έλαβε ποτέ είδηση ​​ότι είχε πεθάνει από πείνα ή δίψα.
Μετά από λίγο, αρχίζουν να βλέπουν ανάβουν τα φώτα και ακούνε θόρυβο και ήχο
που έρχεται από τον πύργο.
Ο Ακρίσιος λοιπόν πήγε να δει τι η κόρη του ήταν μέχρι.
Ο Βασιλιάς μπαίνει στην κάμαρα της κόρης του
και ανακαλύπτει με φρίκη του ότι Η Dana όχι μόνο είναι ακόμα ζωντανή,
είναι μητέρα για γιο,
Περσέας.
Ο Ακρίσιος μένει έκπληκτος που κάποιος πρόσβαση στον ασφαλή πύργο
και κύυσε την κόρη του.
Αλλά ο πατέρας του μωρού δεν είναι θνητός άνθρωπος.
Είναι βασιλιάς των ελληνικών θεών.
Ο πιο παραγωγικός θηλυκός της μυθολογίας.
Ζεύς.
Ο Δίας που παρέσυρε τόσους γυναίκες σε τόσους πολλούς μύθους,
βλέπει τη Ντάνα μέσα από τη σχάρα και την ερωτεύεται.
Έρχεται κοντά της στο μόνο σχήμα που θα μπορούσε να έρθει μέσα από τις ράβδους,
που είναι μια βροχή χρυσού.
Πήρε τη μορφή ενός καταρράκτη από χρυσό
και χύθηκε στο δωμάτιο
και μετά μπόρεσε κάνε έρωτα μαζί της έτσι.
Η βροχή χρυσού του Δία μπορεί να ήταν εμπνευσμένο από ένα πραγματικό φυσικό φαινόμενο,
ένα με το όνομα του Περσέα.
Ίσως το πιο εντυπωσιακό και ορατή βροχή μετεωριτών στον ουρανό
είναι η βροχή μετεωριτών του Περσέα.
Σίγουρα, μοιάζει με ντους του χρυσού που κατεβαίνει
αν έχεις σταματήσει ποτέ και το παρακολούθησα τον Αύγουστο.
Μπορείτε να δείτε τα μεμονωμένα σερί με το κιτρινωπό χρώμα τους.
Στις μυθολογίες σε όλο τον κόσμο
οι γυναίκες μπορούν να εμποτιστούν από διάφορες φυσικές δυνάμεις.
Δεν είναι μόνο η βροχή χρυσού που έχουμε στον θρύλο του Περσέα,
έχουμε γυναίκες και ζώα μερικές φορές που εμποτίζεται από τον άνεμο.
Ή σε διάφορες μυθολογίες γυναίκες μείνει έγκυος στον ήλιο.
Ο Περσέας γεννιέται και θεϊκός και θνητός.
Ένας τύπος ήρωα γνωστός ως ημίθεος.
Αυτή λοιπόν η ημίθεη ιδέα σημαίνει αυτό
αυτό το άτομο έχει κάποια χαρακτηριστικά που είναι πολύ ευσεβείς, κάποιες θεϊκές δυνάμεις,
αλλά ταυτόχρονα είναι θνητός, μπορεί να πεθάνει.
Υποψιάζομαι ότι οι Έλληνες επινόησαν αυτή η ιδέα των ημίθεων
γιατί ήθελαν να φτάσουν οι θεοί όσο το δυνατόν περισσότερο.
Να δημιουργήσουν εικόνες του εαυτού τους που είναι όλο και πιο κοντά στους θεούς.
Να εκπληρώσει το πεπρωμένο του ως ημίθεος
Ο Περσέας πρέπει πρώτα να επιβιώσει η οργή του παππού του.
Ο βασιλιάς Ακρίσιος φοβάται ότι το αγόρι θα το κάνει εκπληρώσει την προφητεία που φοβάται
και να μεγαλώσει για να τον σκοτώσει.
Η πρώτη του παρόρμηση είναι ο φόνος τόσο μητέρα όσο και παιδί.
Φοβάται όμως την εκδίκηση του Δία.
Έτσι καταστρώνει ένα σχέδιο για να αφήσει τη φύση κάνε το φόνο για αυτόν.
Ο Ακρίσιος αποφάσισε να βάλει και τα δύο η μητέρα και το παιδί σε
μια κατασκευή που μοιάζει με σκάφος και πετάξτε τα στη θάλασσα.
Η Ντάνα και ο Περσέας ήταν αφέθηκε νεκρός χωρίς φαγητό,
καμία κατεύθυνση και καμία προστασία από τους κινδύνους της θάλασσας.
Εν τω μεταξύ, σε ένα θλιβερό νησί πέρα από τα κύματα,
Η Μέδουσα προσθέτει αγάλματα στον κήπο του θανάτου της.
Οι πολεμιστές έγιναν πέτρα προσπαθώντας να πιάσει το κεφάλι της.
Έχει μια δύναμη κάθε κατακτητής επιθυμεί.
Ακόμα και πραγματικοί κατακτητές
όπως ο Μέγας Αλέξανδρος.
Η δύναμη της Μέδουσας να γυρίζει άντρες σε πέτρα
μπορεί να γέννησε το διάσημο φράση «φαίνεται που σκοτώνει».
Όμως οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν η δύναμή της θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για καλό
καθώς και το κακό.
Στη γλώσσα τους, το όνομα "μέδουσα" είχε στην πραγματικότητα μια θετική χροιά,
σήμαινε «φύλακας».
Η εικόνα της χρησιμοποιήθηκε συχνά για να αποκρούσει τον κίνδυνο.
Εμφανίστηκε ακόμη και στην πανοπλία
ορισμένων από τον κόσμο οι πιο φοβισμένοι πολεμιστές.
Απόδειξη αυτού μπορεί να βρεθεί σε ένα από οι χρονοκάψουλες του αρχαίου κόσμου,
Πομπηία.
Όταν έκαναν ανασκαφές η πόλη τη δεκαετία του 1830,
οι αρχαιολόγοι βρήκαν ένα πολύ μεγάλο μωσαϊκό που απεικονίζει μια μάχη μεταξύ
Μέγας Αλέξανδρος και ο Πέρσης βασιλιάς Δαρείος.
Και στο στήθος του Αλέξανδρου είναι μια εικόνα της Μέδουσας.
Το πεδίο της μάχης δεν ήταν το μόνο μέρος όπου αναζητούνταν οι δυνάμεις της Μέδουσας.
Χρησιμοποιήθηκε και αυτή για να τρομάξουν τα παιδιά.
Η ιδέα ήταν ότι θα βάλετε το σύμβολο στο εξωτερικό της σόμπας σας
και αυτό θα εμπόδιζε τα παιδιά από το άνοιγμα της πόρτας του φούρνου.
Τώρα, η Μέδουσα ήταν κάτι που χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες γονείς
για να τρομάξουν τα παιδιά για να φάνε το φαγητό τους.
«Φάε το φαγητό σου αλλιώς θα ρωτήσω η Μέδουσα να σε πάρει. "
Ήταν λοιπόν κάτι πολύ φρικτό, πολύ φρικτό, μαγευτικό, τρομακτικό.
Στο μύθο η Μέδουσα έχει ένα τίμημα στο κεφάλι της.
Πολεμιστές από όλη την Ελλάδα παγκόσμιο ταξίδι στο απομακρυσμένο νησί της
επιδιώκοντας να το κλέψει και χρησιμοποιήστε την απολιθωτική του δύναμη
ως όπλο κατά των εχθρών τους.
Μέχρι στιγμής, όλοι όσοι έχουν δοκιμάσει τα κατάφεραν το ίδιο μοιραίο λάθος.
Την κοίταξαν πρώτα.
Οι αρχαίες πηγές είναι σχετικά σιωπηλός για όσα πρέπει να σκέφτηκε η Μέδουσα
και αυτή ακριβώς κάθεται εκεί
ζώντας τη ζωή της ανάμεσα σε α τεράστια πανοπλία από πέτρινα πτώματα.
Μπορείτε να φανταστείτε ότι θα είχε ήταν μια πολύ περίεργη κατάσταση.
Έχεις μικρούς σταλαγμίτες ανθρώπων παντού,
και εκεί είναι, ολομόναχη.
Αλλά ποτέ δεν είχε την ικανοποίηση του στην πραγματικότητα αρραβωνιάζεσαι με κανέναν.
Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε τη Μέδουσα ζώντας τη ζωή της,
κάπως περιμένοντας το επόμενο άτομο να μπει στο πεδίο της
και μετατρέπονται σε πέτρα.
Αλλά ένας ήρωας είναι αποφασισμένος να σπάσει το ξόρκι της.
Καθώς η Μέδουσα μαραζώνει ανάμεσα στα αγάλματά της
Ο Περσέας ενηλικιώνεται πέρα από τη θάλασσα.
Όταν ήταν μωρό, αυτός και η μητέρα του Ντάνα
πετάχτηκαν στη θάλασσα από τα δικά του παππούς, βασιλιά Ακρίσιο.
Μητέρα και γιος αναμενόταν να πεθάνει.
Αλλά ο θεϊκός πατέρας του Περσέα, Ο Δίας, τους προστάτεψε.
Ξεβράστηκαν σε ένα νησί που ονομάζεται Σέριφος
και εγκαταστάθηκε εκεί.
Μεγαλώνει σε ένα ωραίο και δένοντας το νεαρό παλικάρι, σαν να λέμε,
πολύ δυνατός, και επίσης πολύ ισχυρός και πολύ προστατευτικός με τη μητέρα του.
Ο Περσέας έχει ένα πολύ καλό λόγος να νιώθεις προστατευτικός.
Ο ηγεμόνας της Σερίφου έχει σχέδια για τη μητέρα του.
Ο βασιλιάς της Σερίφου δεν ενθουσιάστηκε σχετικά με τον Περσέα κοντά,
εν μέρει επειδή είχε το μάτι του Η Ντάνα που ήταν ακόμα νεαρή γυναίκα
και όμορφος και αυτός ήθελε να την παντρευτεί.
Ο βασιλιάς καταστρώνει ένα σχέδιο να βγάλει τον Περσέα από την εικόνα.
Απαιτεί ένα ακριβό δώρο από όλα τα θέματα του
και ορκίζεται να διώξει οποιοδήποτε που δεν συμμορφώνονται.
Ξέρει ότι ο Περσέας είναι φτωχός και δεν θα είναι σε θέση να παραδώσει.
Ο Περσέας, όντας νέος χωρίς πατέρα και χωρίς οικογένεια,
αν δεν είχατε ένα πατέρας στην αρχαία Ελλάδα,
σήμαινε ότι ήσουν πολύ ένα είδος κοινωνικού παρίας,
δεν είχε κανένα δώρο να φέρει στον βασιλιά.
Ο Περσέας είναι στριμωγμένος.
Αν εξοριστεί, θα είναι η μάνα του εξαναγκάζονται σε έναν ανεπιθύμητο γάμο
και να χωριστείς από αυτόν για πάντα.
Παίρνει μια παρορμητική απόφαση...
με θανατηφόρες συνέπειες.
Ο Περσέας λέει, καλά, μπορεί να μην μπορώ να αγοράσω ένα υπέροχο δώρο επειδή είμαι φτωχός,
αλλά κάτι θα κάνω κανείς άλλος δεν μπόρεσε να το κάνει,
Θα σου φέρω το κεφάλι της Μέδουσας.
Είναι μια αποστολή αυτοκτονίας.
Κανείς δεν επέστρεψε ποτέ από το νησί της Μέδουσας ζωντανός.
Αλλά για τον Περσέα δεν υπάρχει γυρισμός.
Είναι θέμα τιμής.
Δεν μπορεί να βγει από αυτό. Πρέπει να φέρει το κεφάλι της Γοργόνας.
Αν τα καταφέρει ο Περσέας, θα επιστρέψει στο σπίτι ήρωας
με το ανάστημα να προκαλεί ο Βασιλιάς και να προστατεύει τη μητέρα του.
Αν όμως αποτύχει, θα γίνει πέτρα.
Στην ελληνική μυθολογία τα ονόματα Ο Περσέας και η Μέδουσα συνδέονται για πάντα.
Ο τέλειος ήρωας και το απόλυτο τέρας.
Είναι μια ιστορία που ξεκίνησε εδώ, ανάμεσα σε αυτά τα ερείπια.
Πρόκειται για τις αρχαίες Μυκήνες.
Σύμφωνα με το μύθο, αυτό άλλοτε μεγάλος πολιτισμός
ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Περσέα.
Οι Μυκήνες ήταν οι μεγαλύτερες των αρχαίων πόλεων-κρατών
πίσω στην Εποχή του Χαλκού.
Και κυριάρχησε σε μια μεγάλη λωρίδα της αρχαίας Ελλάδας.
Για χιλιετίες, πιστευόταν ότι Οι Μυκήνες, όπως ο Περσέας και η Μέδουσα,
ήταν ένας μύθος.
Η μόνη σωζόμενη αναφορά σε αυτό ήταν στην επική ιστορία του Ομήρου, Η Ιλιάδα.
Αλλά στα τέλη του 19ου αιώνα, ένας χαμένος πολιτισμός ανακαλύφθηκε ξανά.
Χρησιμοποιώντας ως οδηγό τα επικά ποιήματα του Ομήρου, αρχαιολόγοι τον 19ο αιώνα
μπόρεσαν να τα εντοπίσουν μεγάλες αρχαίες ακροπόλεις.
Και τι καταπληκτικό περιπέτεια πρέπει να ήταν
για να ανακαλύψει ότι δεν ήταν μόνο ο Όμηρος μιλώντας για κάτι που υπήρχε
αλλά τώρα ήταν οι ίδιοι σε επαφή και μαζί του.
Οι Μυκήνες βρίσκονται κοντά στο Άργος,
η πόλη όπου ο Περσέας γεννήθηκε στο μύθο.
Τα ερείπιά του είναι ένα παράθυρο
στους ανθρώπους που εφηύραν την ιστορία του Περσέα και της Μέδουσας.
Αρχαίοι Έλληνες που χρησιμοποιούσαν τη μυθολογία να εξηγήσει τα μυστήρια της ζωής.
Οι δομές της πόλης ήταν τόσο ογκώδεις οι μεταγενέστερες γενιές των Ελλήνων πίστεψαν
χτίστηκαν από θεούς.
Θα κοιτούσαν τα ερείπια από εκείνα τα παλάτια
και δείτε μνημειακή τοιχοποιία.
Αυτό ήταν ένα είδος άθλου δεν μπορούσαν να φανταστούν τον εαυτό τους να κάνουν,
φαινόταν σαν κάτι που μόνο οι ήρωες μπορούσαν να κάνουν.
Ήταν από αυτά τα ερείπια που ξεπήδησε η ιστορία του Περσέα.
Ο ήρωας θυμήθηκε για το χτίσιμο την πόλη και αναλαμβάνοντας τη Μέδουσα.
Είναι η απόλυτη πρόκληση.
Ο Περσέας το αντιμετωπίζει με το μπράβο ενός αγοριού
που θέλει να αποδείξει τον εαυτό του άντρα.
Αλλά είναι θλιβερά απροετοίμαστος για το έργο που πρέπει.
Ο Περσέας δεν έχει όπλα, καμία εμπειρία,
και δεν έχει ιδέα πώς να σκοτώσει τον στόχο του.
Άλλο ένα κομμάτι που κάνει Η Μέδουσα είναι τόσο τρομακτική
είναι ότι δεν θα είχαν ένα πραγματικό αίσθηση του πώς ακριβώς έμοιαζε.
Όποιος την είχε δει πριν από τον Περσέα δεν θα ζούσε για να πει την ιστορία.
Έτσι το μόνο που ήξερε ήταν ότι υπήρχε αυτό το τέρας που ήταν τόσο φρικτό
που αν την έπιανες ποτέ τα μάτια θα είχες παγώσει και θα γινόμουν πέτρα.
Καταδίωξε και ξεκίνησε την περιπέτειά του,
και δεν άργησε να καταλάβει ότι δεν είχε ιδέα πού πήγαινε.
Αλλά, όπως κάνουν συχνά οι ήρωες, και κυρίως ήρωες των οποίων οι πατέρες είναι θεοί,
σύντομα παίρνει υπερφυσική βοήθεια.
Χαμένος στην ερημιά, Περσέας κάνει αυτό που πολλοί αρχαίοι Έλληνες
θα είχε κάνει κάτω τις ίδιες συνθήκες.
Προσεύχεται...
και οι θεοί τον ακούνε.
Ο πατέρας του ο Δίας στέλνει κάτω ένας θεϊκός αγγελιοφόρος, ο Ερμής,
που δίνει στον Περσέα το ξεκίνημα που χρειάζεται,
ένα ζευγάρι φτερωτά σανδάλια.
Ένα από τα πράγματα που πρέπει να κάνει ο Περσέας
είναι να ταξιδεύεις μεγάλες αποστάσεις πολύ γρήγορα.
Και να είσαι μια εποχή χωρίς αεροπλάνα εδώ έρχεται ο Ερμής
να προσφέρει μια λύση - αυτά τα σανδάλια με φτερά που ο ίδιος,
όπως χρησιμοποιεί ένας αγγελιοφόρος των θεών.
Τα δίνει λοιπόν στον Περσέα, τα φοράει
και μπορεί να πετάξει ηπείρους με ταχύτητα...
Λοιπόν, πιο γρήγορα από ένα τζετ.
Τώρα που ο Περσέας έχει μια σειρά από φτερά,
αυτό που πραγματικά χρειάζεται είναι ένα σύνολο όπλων.
Ο Περσέας έχει τα πάντα για αυτόν,
Δηλαδή, έχει θεϊκό αίμα, έχει μεγάλες δυνάμεις,
έχει ανατραφεί σε απλά στο κατώφλι του ανδρισμού,
είναι έτοιμος να πάρει σε αυτά τα άσχημα θηρία.
Αλλά χρειάζεται περισσότερα, πρέπει να έχει τεχνολογία.
Ο Ερμής προσφέρει στον Περσέα μια εσωτερική άκρη.
Τον συμβουλεύει να εντοπίσει οι Στυγικές Νύμφες,
όμορφες γυναίκες που κατέχουν τα μαγικά όπλα που χρειάζεται
να σκοτώσει τη Μέδουσα.
Οι Νύμφες είναι αυτές οι γυναικείες θεότητες
που συνδέονται με φυσικά στοιχεία,
και τα κατοικούν,
έτσι είναι τις άνοιξη, στα βουνά,
είναι στα δέντρα.
Είναι συνήθως τα αντικείμενα του βαθιά και ισχυρή σεξουαλική επιθυμία
και από αυτό παίρνουμε την ιδέα ενός «νυμφομανιού».
Το πού βρίσκονται αυτά οι νύμφες είναι ένα μυστήριο.
Μόνο τρεις αποκρουστικές γυναίκες ξέρουν πώς να τα βρουν.
Οι αδερφές Graeae.
Ήταν γέρικα, μαραμένα γεράκια από την ημέρα που γεννήθηκαν,
και δεν τους αρέσουν οι επισκέπτες.
Ο Περσέας πρέπει να τους κάνει να μιλήσουν
για να μπορέσει να σώσει τη μητέρα του και να επιβιώσει από την αντιμετώπισή του με τη Μέδουσα.
Είναι μια μάχη που μπορούμε ακόμα να δούμε στους σημερινούς νυχτερινούς ουρανούς...
αν κοιτάξουμε προσεκτικά.
Η Μέδουσα, μια θανατηφόρα γοργόνα, γύρισε αμέτρητους πολεμιστές σε πέτρα.
Αλλά κάποιος είναι ακόμα καταδιώκοντας την, Περσέα,
και θέλει το κεφάλι της.
Η επιτυχία του θα απαιτήσει περισσότερα παρά αγορίστικο μπράβο.
Ο Περσέας θα χρειαστεί έναν ισχυρό σύνολο όπλων έτσι σκοτώστε τη Μέδουσα.
Για να τα πάρει πρέπει να τα βρει οι Στυγικές Νύμφες.
Αλλά μόνο τρεις άθλιες γριές ξέρουν πού μένουν,
οι αδερφές Graeae.
Είναι πολύ περίεργα.
Κανείς τους δεν έχει μάτια εκτός από αυτό ένα που περνούν μεταξύ τους
όποτε θέλει κανείς να έχει μια ματιά σε κάτι,
οπότε πρέπει να το μοιραστούν.
Το μάτι τους είναι πολύ πολύτιμο για αυτούς.
Το νησί των Graeae οι αδελφές είναι ένα σκοτεινό βασίλειο
όπου ακόμη και η Σελήνη δεν λάμπει.
Ο Περσέας χρησιμοποιεί τον έμπιστο του φτερωτό σανδάλια για να φτάσετε εκεί.
Ο Περσέας δεν είναι απλά ένας καυτοκέφαλος μυώδης αλλά είναι και αρκετά έξυπνος.
Όταν φτάνει στο νησί συνειδητοποιεί θα έπρεπε να κάνει κάποια αναγνώριση
και μάθετε ποιες είναι οι αδυναμίες τους μπορεί να είναι πριν προχωρήσει.
Όταν το αντιληφθεί έχουν μόνο το ένα μάτι
και είναι τυφλοί ενώ δεν το έχουν,
τους κλέβει το μάτι καθώς το περνούν.
Οι αδερφές πετούν σε έναν τυφλό πανικό.
Βρίσκονται σε πολύ άθλια θέση.
Είναι σαν ένας ζητιάνος να έχει το τελευταίο του του έκλεψαν πολύ.
Πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο προσπαθώντας να του πάρει πίσω αυτό το μάτι.
Ο Περσέας έχει το πάνω χέρι.
Απαιτεί τη θέση των νυμφών.
Οι αδερφές Graeae αποκαλύπτουν ότι ζουν στον ποταμό Στύγα,
την πλωτή οδό που χωρίζει η χώρα των ζωντανών
από τη χώρα των νεκρών.
Ο Περσέας έχει αυτό για το οποίο ήρθε.
Πετάει το μάτι στην άμμο και ανεβαίνει στους ουρανούς.
Αυτός είναι ο μύθος, αλλά πώς συνδέεται με την πραγματικότητα;
Αυτή η ιστορία, όπως και πολλές άλλες στην ελληνική μυθολογία,
μπορεί κυριολεκτικά να έπεσε από τον ουρανό.
Από την αυγή του πολιτισμού,
η ανθρωπότητα έχει κοιτάξει το ουρανούς για να εξηγήσω το παρελθόν,
παρόν και μέλλον.
Πολύ μεγάλη αφήγηση
περιστρέφεται γύρω από τα πράγματα που είδες στον ουρανό,
τους αστερισμούς που βλέπετε.
Σίγουρα το γνωρίζουμε πάρα πολύ των μύθων ήταν δεμένοι με τους αστερισμούς.
Έχουμε, τον 5ο αιώνα, Έλληνες ονομάζοντας τους αστερισμούς με τα ονόματα
των μυθικών όντων. Και εκείνη την ώρα,
οι άνθρωποι δεν έβλεπαν μόνο το μυθικό πλάσματα στον ουρανό ως σύμβολα,
ως απλές αναπαραστάσεις, αλλά στην πραγματικότητα πίστεψαν
ότι οι αστερισμοί ήταν θεϊκοί.
Ένα ιδιαίτερα περίεργο μοτίβο υπάρχει στους ουρανούς.
Ένας ήρωας που κρατά ένα κυρτό σπαθί και το κεφάλι μιας γοργόνας.
Αυτός είναι ο αστερισμός γνωστός ως Περσέας.
Ένα ουράνιο σχέδιο για τον μύθο.
Αλλά μπορεί να υπάρχουν περισσότερα σε αυτό το σμήνος αστεριών.
Μπορεί επίσης να αποκαλύψει πώς η ιστορία των αδελφών Graeae προήλθε.
Οι ίδιοι οι αστερισμοί έκαναν πράγματα που ενέπνευσε τμήματα του μύθου.
Το δεύτερο φωτεινότερο αστέρι στον αστερισμό του Περσέα
είναι το Algol, το οποίο είναι ένα πολύ ιδιόρρυθμο αστέρι.
Στον αστερισμό του Περσέα, Ο Αλγκόλ σχηματίζει ένα σημείο στο κεφάλι της Μέδουσας.
Είναι γνωστό ως ένα δυαδικό αστέρι που εκλείπει.
Εμφανίζεται ως ένα μόνο σημείο του φωτός στον ουρανό,
αλλά στην πραγματικότητα είναι δύο αστέρια που περιφέρονται το ένα γύρω από το άλλο.
Καθώς πάνε, επισκιάζονται το φως του άλλου
κάνοντας το Algol να φαίνεται αμυδρό και μετά γίνε ξανά φωτεινός.
Είναι ένας τριήμερος κύκλος που μπορεί να ενέπνευσε την ιστορία
από τις τρεις αδελφές Graeae.
Το Algol είναι πολύ φωτεινό για λίγο και μετά σβήνει πιο γρήγορα
κάθε τρίτη μέρα.
Αυτό αντιπροσωπεύει την κλοπή το μάτι των Graeae από τον Περσέα.
Καθώς προσπαθεί να περάσει στην τρίτη Graeae, Ανάμεσά τους είναι και ο Περσέας
και κλέβει το μάτι. Και όταν το πάρει,
μπορείτε να το δείτε να σβήνει.
Λοιπόν, αν είσαι καλός αφηγητής, και αν το παρακολουθήσατε αυτό,
ξέρεις πότε το αστέρι πρόκειται να εξαφανιστεί,
ώστε να αρχίσετε να λέτε την ιστορία σας όταν το αστέρι είναι ακόμα φωτεινό.
Και όταν φτάσετε στο μέρος του ιστορία όπου ο Περσέας έκλεψε τα βλέμματα
μπορείς να σηκώσεις τον ουρανό και να πεις, «Κοίτα, έφυγε».
Ο αντίκτυπος του Algol στον μύθο μπορεί δεν τελειώνει με τις αδερφές Graeae.
Κάποιοι ειδικοί το πίστευαν επίσης ενέπνευσε την κορύφωση της ιστορίας.
Ο φρικτός θάνατος της Μέδουσας.
Ο μύθος συνεχίζεται.
Ο Περσέας βρίσκεται σε σύγκρουση πορεία με τη Μέδουσα.
Οι πιθανότητες στοιβάζονται εναντίον του.
Να αναλάβει το τέρας που χρειάζεται το σωστό εξοπλισμό μάχης.
Το βρίσκει κατά μήκος του ποταμού Στυγός.
Η πύλη του Άδη
όπου συναντά οι Στυγικές Νύμφες.
Παρουσιάζουν στον Περσέα τρία όπλα απαραίτητα για την επιβίωσή του.
Το ξίφος του Δία.
Η ασπίδα της Αθηνάς.
Και το κράνος του Άδη, θεός των νεκρών.
Μας θυμίζει ακαταμάχητα τον Τζέιμς Μποντ παίρνοντας όλες τις υπέροχες συσκευές από την Q.
Όχι μόνο γιατί τα παίρνει όλα αυτά πράγματα για να εκτελέσει την αποστολή του
αλλά επειδή έχουν μαγικά ιδιότητες σε αυτούς.
Τώρα ο Περσέας είναι έτοιμος να εκπληρώσει τη μοίρα του.
Και ούτε μια στιγμή πολύ νωρίς.
Επιστροφή στο σπίτι στη Σέριφο
ένας βασιλικός γάμος είναι στα σκαριά,
και η μητέρα του Περσέα είναι η απρόθυμη νύφη.
Θα σκοτώσει ο γιος της τη Μέδουσα και φέρε πίσω το κεφάλι της
πριν να είναι αργά;
Και πώς μπορεί να τα καταφέρει όπου ναι πολλοί άλλοι πριν από αυτόν έχουν αποτύχει;
Το μυστικό βρίσκεται στην ασπίδα του.
Η επικίνδυνη αναζήτηση του Περσέα για το κεφάλι της Μέδουσας
τον έχει ταξιδέψει πάνω από χιλιάδες μίλια.
Τώρα η στιγμή του η αλήθεια έφτασε.
Στέκεται στο κατώφλι της θανατηφόρας φωλιάς της Μέδουσας.
Οι θεοί τον βοήθησαν να φτάσει εδώ
αλλά τα υπόλοιπα είναι στο χέρι του.
Το μόνο που υπάρχει γύρω από τη Μέδουσα είναι πέτρες, πολύ δύσκολα πράγματα,
οτιδήποτε θα ζούσε θα είχε γίνει πέτρα,
οπότε πρέπει να ήταν πολύ ζοφερό και έρημο μέρος.
Ο Περσέας φοβάται καθώς παίρνει τα πρώτα βήματα προς τη μοίρα του.
Δεν είναι όμως βήματα μπροστά.
Ο νεαρός ήρωας είναι σιγά σιγά σέρνεται προς τα πίσω.
Ο Περσέας είναι πολύ έξυπνος,
και συνειδητοποιεί ότι προσπαθώντας να επιτεθεί κατά μέτωπο στη Μέδουσα
θα ήταν η δική του αναίρεση. Θα γινόταν πέτρα.
Τι κάνει λοιπόν παίρνει την ασπίδα του
γυρίστε το και στην πραγματικότητα πλησιάστε την από πίσω.
Και περπατάει προς το μέρος της προς τα πίσω
κοιτάζοντάς την σε ένα ασπίδα για να είναι ασφαλής.
Μπορείτε να φανταστείτε τη δημιουργία έντασης καθώς πλησιάζει όλο και πιο κοντά.
Από όσο γνωρίζει, η ασπίδα θα τον προστατέψει.
Αλλά δεν πρέπει να έχει πραγματικά γνωστό σίγουρα.
Ο Περσέας κάνει προσεκτικά το πέρασμά του μέσα από τη φωλιά.
Τα μάτια κλειδωμένα στην ασπίδα του.
Το παραμικρό λάθος θα αποδειχθεί μοιραίο.
Επιτέλους, ο Περσέας κλειδώνει στον στόχο του.
Κλείνει τα μάτια.
Και κουνάει το σπαθί του.
Με ένα καθαρό χτύπημα το κεφάλι της Μέδουσας κυλά στο πάτωμα.
Τα χρόνια του μαρτυρίου της και η απομόνωση τελείωσε επιτέλους.
Θα υπήρχε μεγάλη γοητεία για τη Μέδουσα ανάμεσα στο αρχαίο κοινό
και αν ριζοβολούσαν υπέρ της ή εναντίον της,
θα υπήρχε μια μεγάλη συμπάθεια για αυτόν τον φτωχό άνθρωπο.
Δηλαδή, σκεφτείτε τι είχε περάσει,
και όλα αυτά που έχασε,
και η φρικτή ζωή ήταν μοιραία να ζήσει.
Και το τελικό της σημείο είναι να έχει ένας ήρωας της κόβει το κεφάλι.
Είναι τραγικό τέλος για μια τραγική φιγούρα.
Αλλά η ιστορία της Μέδουσας δεν τελειώνει εδώ.
Ένα από τα αξιοσημείωτα πράγματα για το κεφάλι της Μέδουσας
είναι ακόμη και μετά τον θάνατο της,
ακόμα και μετά από αυτή αφαιρείται και γεμίζεται σε σακούλα,
έχει ακόμα τη δύναμη να μεταμορφώνεται όποιος την κοιτάζει για να λιθοβολήσει.
Η Μέδουσα είναι ασταμάτητη και τρομακτική,
αλλά αυτές οι δυνάμεις μπορούν επίσης να αξιοποιηθούν,
και η ιστορία του Περσέα μιλά για αυτό.
Όταν το κεφάλι είναι μέσα στην τσάντα
τότε γίνεται όπλο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καλό αλλά και για κακό.
Ο Περσέας είναι πλέον ο ιδιοκτήτης του το πιο επικίνδυνο όπλο στη Γη.
Μπορεί να μετατρέψει οποιονδήποτε σε πέτρα.
Και έχει μερικούς στόχους στο μυαλό του.
Η μητέρα του, Ντάνα, έχει μείνει χωρίς κανέναν να την προστατεύει
από τον χαριτωμένο Βασιλιά της Σερίφου.
Κοντεύει να γίνει μια βασίλισσα παρά τη θέλησή της.
Για τον Περσέα είναι φυλή ενάντια στον χρόνο.
Καθώς ο ήρωας πετάει στο σπίτι
γίνεται σαφές πόσο ισχυρό Το κεφάλι της Μέδουσας είναι ακόμα.
Καθώς πετάει ο Περσέας τα φτερωτά του σανδάλια πίσω απέναντι
για να φτάσετε στην Ελλάδα, πέφτει από το αίμα της πέταξε στην άμμο,
και από αυτό ξεπηδούν εκατοντάδες και εκατοντάδες δηλητηριώδη φίδια.
Μερικά άσχημα τέρατα στην αρχαιότητα είναι τόσο κακοί και απαίσιοι
ότι το αίμα τους στην πραγματικότητα παράγει άλλα τέρατα.
Η Μέδουσα είναι μια από αυτές που έχουν τόσο δυνατό αίμα.
Το αίμα που έσταζε από το κεφάλι της καθώς ο Περσέας πετούσε μακριά
θεωρήθηκε, αργότερα αφήγηση της ιστορίας,
να έχει γεννήσει όλα αυτά τα φίδια
που γνώριζαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι να υπάρχει στη Βόρεια Αφρική.
Στο μύθο, το βασιλικό έφτασε η μέρα του γάμου.
Ο πατέρας της νύφης έχει έρθει από το Άργος.
Ο παππούς του Περσέα, Βασιλιάς Ακρίσιος.
Από καιρό φοβόταν την προφητεία ότι ο εγγονός του θα τον σκότωνε.
Ο Περσέας φτάνει ακριβώς όπως ο γάμος η τελετή ξεκινά.
Όταν ο Περσέας επιστρέφει στη Σέριφο
και βλέπει ότι η μητέρα του πρόκειται να παντρευτεί τον βασιλιά,
θυμώνει πολύ.
Έτσι σηκώνει το επικεφαλής της Μέδουσας και λέει,
"Βασιλιά, σου έφερα το δώρο σου!"
Μια ματιά μετατρέπει τον Βασιλιά σε πέτρα.
Το πρόσωπό του πάγωσε σε μια αιώνια κραυγή.
Αλλά δεν είναι ο μόνος βασιλιάς που πιάνεται να ψάχνει.
Ο Ακρίσιος είναι επίσης πετρωμένος.
Η Ντάνα σώθηκε από τον γιο της.
Και ο Περσέας έχει κερδίσει τη θέση του ως ένας από τους πιο γενναίους ήρωες της μυθολογίας.
Το θανατηφόρο ταξίδι του
τον έχει μεταμορφώσει από αγόρι έγινε άντρας.
Ο Περσέας είναι ιδιαίτερα συγγενής ανάμεσα στους αρχαίους ήρωες.
Τον διώχνουν σε διαφορετικά σημεία στην πορεία
και μόνο λόγω του επιπλέον αγάπη της μητέρας του
είναι σε θέση να κάνει το δρόμο του μερικές πολύ δύσκολες στιγμές.
Κάνει το στίγμα του στον κόσμο και μεγαλώνει σε δικό του.
Γίνεται αληθινός, αληθινός δυνατός ήρωας.
Κάποιος που οι Έλληνες μπορεί να αναζητήσει.
Αφού σώζει τη μητέρα του
Ο Περσέας παρουσιάζει το κεφάλι της Μέδουσας ως φόρο τιμής στην Αθηνά,
η θεά που δημιούργησε το τέρας.
Τελικά είναι το πρωτότυπο της Μέδουσας τιμωρός που κληρονομεί τη δύναμή της.
Υπάρχει μια ποιητική ιδιότητα μέχρι το τέλος αυτής της ιστορίας
καθώς το κεφάλι της Μέδουσας γίνεται το εικονίδιο στον θώρακα της Αθηνάς.
Άλλωστε αυτό το καημένο το νεαρό κορίτσι ξεκίνησε αυτή τη μεγάλη ατυχία
τρέχοντας ένα φάουλ με εκείνη τη θεά.
Η Αθηνά έχει την πρώτη και το τελευταίο γέλιο.
Η ιστορία της Μέδουσας έκανε τον κύκλο της.
Ο μύθος της τελειώνει εκεί που ξεκίνησε:
Στον μεγαλύτερο ναό της αρχαίας Ελλάδας, τον Παρθενώνα.
Πάνω από αυτό, αυτή και το άντρας που της αφαίρεσε τη ζωή
είναι για πάντα συνδεδεμένοι στον νυχτερινό ουρανό.